Specjaliści medycyny sportowej oraz sztab szkoleniowy zawodników dysponują teraz szerokim spektrum narzędzi do monitorowania zarówno obciążeń treningowych, reakcji sportowców na te obciążenia, jak i poziomu zmęczenia czy przetrenowania.
Obecnie dostęp do informacji na temat różnych metod czy narzędzi do monitorowania jest tak szeroki jak nigdy dotąd. Jednak nie zawsze nadmiar wiedzy w tym zakresie jest
sprzymierzeńcem. Często sztab szkoleniowy w gąszczu informacji nie jest w stanie wyłapać tych najważniejszych i wdrożyć ich w optymalny sposób.

Co chcę osiągnąć?

Dlatego kluczowa w doborze narzędzi i metod monitorowania sportowców jest odpowiedź na pytanie: „Co chcę osiągnąć poprzez monitorowanie sportowców?”. Dość często w takim przypadku odpowiedzią jest maksymalizacja pozytywnych efektów treningu (np. sprawności, gotowości i wydajności) oraz minimalizacja negatywnych skutków
(np. nadmiernego zmęczenia, kontuzji i chorób). Jednak kluczowe w podjęciu decyzji dotyczącej doboru odpowiednich metod i narzędzi monitorowania jest doprecyzowanie
celów oraz indywidualizacja potrzeb zawodników w tym zakresie.

Wyzwaniem stojącym przed sztabem szkoleniowym jest to, jak zarządzać dużymi ilościami zebranych danych, jak dokonywać sensownej interpretacji tych danych, tak aby na ich podstawie przygotować konkretne zalecenia oraz przełożyć tę wiedzę na działania, które zostaną wdrożone w codziennej pracy z zawodnikami.

Odpowiednio dobrane metody

Zarówno w praktyce klinicznej, jak i w sportach wyczynowych istnieje wysoka indywidualizacja potrzeb monitorowania pojedynczych zawodników, a pracujący z nimi trenerzy czy fizjoterapeuci zainteresowani są skutecznością metod monitorowania pojedynczych zawodników i doborem konkretnych metod do ich indywidualnych potrzeb. Bardzo istotnym czynnikiem jest tu dobór odpowiednio czułych metod pomiarowych i sposobu uzyskania wyników, tak aby można było jasno określić, na ile obserwowane zmiany są istotne i mają znaczenie kliniczne.

Do takich wskaźników mówiących o wielkości zmian zaliczamy odchylenie standardowe danych (SD), wskaźnik z-score czy minimalną klinicznie istotną różnicę. Za ich pomocą można w sposób liczbowy (mierzalny) ocenić, czy dany zawodnik odstaje (pozytywnie lub negatywnie) od wartości uważanej za prawidłową czy też normatywną. Trzeba mieć jednak również świadomość ograniczeń, jakie ma każda z tych metod, i uwzględnić to zarówno na poziomie interpretacji wyników monitorowania, jak i na etapie wdrażania na ich podstawie
zmian w procesie treningu.

Jeśli chcesz przeczytać artykuł autorstwa dr. Łukasza Oleksego w całości, zapraszamy do naszej czytelni online – LINK

Możesz też otrzymać wersję papierową magazynu. Wystarczy, że wypełnisz formularz bezpłatnej prenumeraty – LINK

Fot. Renith R/ Unsplash

Artykuł Monitorowanie, czyli sportowcy pod lupą pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Wiele mięśni odpowiedzialnych za stabilność należy również do grupy mięśni odpowiedzialnych za respirację (dno miednicy, przepona, m. poprzeczny brzucha).
Stąd też bardzo istotna jest ich prawidłowa funkcja związana z kontrolą posturalną i jednoczasową kontrolą respiracji.

Rola przepony

Trening „core stability” w ostatnich latach stał się bardzo popularną metodą w rehabilitacji i treningu. Jednak nie ma konsensusu dotyczącego tego, jakich dokładnie ćwiczeń i jakich partii mięśniowych dane pojęcie dotyczy. Standardowo przyjęło się traktować go jako
trening bazujący na świadomym, kontrolowanym i izolowanym napięciu mięśnia poprzecznego brzucha.

O ile rola m. poprzecznego brzucha w stabilizacji kręgosłupa lędźwiowego jest dosyć dobrze udokumentowana, o tyle rola przepony już nie. Mimo że zasadniczą jej funkcją jest respiracja, pełni również istotną rolę w stabilności kręgosłupa. Grupa naukowców z Australii, ta sama, która po raz pierwszy pokazała rolę m. poprzecznego i wypromowała tzw. core stability, w kolejnych badaniach naukowych udowodniła, iż przepona reaguje w taki sam sposób, jak głębokie mięśnie tułowia (np. wspominany m. poprzeczny brzucha). Sporo literatury sugeruje rolę przepony w stabilizacji tułowia oraz to, iż wzorzec
oddychania optymalizujący sposób pracy oraz kontrolę nerwowo–mięśniową przepony jest integralną częścią kontroli stabilności tułowia.

Zaburzony wzorzec oddychania (pracy przepony) może więc doprowadzić do bólu kręgosłupa, zaburzeń w obrębie miednicy (w tym dna) oraz nawet do problemów z odcinkiem szyjnym.

Zasadnicza funkcja przepony to w trakcie fazy wdechu wytworzenie tzw. negatywnego ciśnienia, które wciąga powietrze do płuc. Zazwyczaj powinna towarzyszyć temu zewnętrzna rotacja żeber, ale tylko w momencie, gdy przed rozpoczęciem fazy wdechu osiągnęliśmy prawidłową pozycję związaną z wydechem (która wiąże się z napięciem mięśni brzucha oraz rotacją wewnętrzną żeber, tworząc biomechanicznie optymalną pozycję dla pracy przepony).

Rotacja żeber towarzyszy również ruchom kręgosłupa piersiowego we wszystkich trzech płaszczyznach. Rotują do wewnątrz w czasie zginania, na zewnątrz w trakcie prostowania. W trakcie rotacji tułowia w lewo żebra z lewej strony rotują na zewnątrz, a z prawej do wewnątrz. Podczas rotacji w prawo – na odwrót. W trakcie wydechu mięśnie brzucha
wytwarzają kompresję, ułatwiając wydech oraz pozycjonując żebra w optymalnej pozycji do następnego wdechu (ściągnięcie w dół oraz rotacja wewnętrzna).

Biomechanika odgrywa tutaj istotną rolę, bowiem gdy optymalna pozycja jest osiągana, przepona posiada pełną sprawność działania. W momencie, gdy pozycja nie jest optymalna, zmniejsza się możliwość wciągnięcia powietrza poprzez przeponę, co powoduje zmiany adaptacyjne wzorca oddechowego, wynikiem czego mogą być zaburzenia, takie jak zmniejszona stabilność posturalna i np. odstające dolne żebra, zmniejszenie udziału mięśni brzucha w fazie wydechu lub adaptacja mięśni pomocniczych oddechowych, mogąca doprowadzić do ich nadużywania.

Pierwszą oznaką zmienionego wzorca oddechowego jest zwiększone oddychanie klatką piersiową z jednoczesnym zmniejszeniem zaangażowania brzucha.

Jeśli chcesz przeczytać cały artykuł autorstwa dr. Łukasza Oleksego, zapraszamy do czytelni online – LINK
Możesz też otrzymać wersję drukowaną magazynu w bezpłatnej prenumeracie – LINK

Fot. Nathan McBride/Unsplash

Artykuł Oddech dla zdrowia i życia pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Bezpieczny powrót

Polski Związek Trenerów Personalnych, Espresso Fitness Solutions, Fitness Biznes oraz Polskie Stowarzyszenie Treningu Motorycznego zainicjowali pro bono akcję informacyjną bezpiecznego powrotu do uprawiania sportu i aktywności fizycznej. Już 11 grudnia o godz. 17.00 pierwsze ze spotkań online. Członkowie interdyscyplinarnego zespołu podzielą się z uczestnikami webinaru swoimi spostrzeżeniami, doświadczeniami oraz przedstawią międzynarodowe wyniki badań, rozwiązania i trendy.

Oto prelegenci:

dr Łukasz Małek

Kardiolog sportowy. Prowadzi Poradnię Kardiologii Sportowej w Instytucie Kardiologii w Warszawie. Konsultuje i wykonuje badania sportowców także w Sportslab w Warszawie.

dr Filip Latawiec

Specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu. Certyfikowany psycholog. Kierownik działu medycznego w Legii Warszawa.

dr Łukasz Oleksy

Fizjoterapeuta, trener przygotowania motorycznego, pracownik naukowy Centrum Fizjoterapii i Sportu Politechniki Rzeszowskiej oraz Pracownik dydaktyczno-naukowy Kliniki Ortopedii i Rehabilitacji Wydziału Medycznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Autor około 40 publikacji w międzynarodowych czasopismach naukowych.

mgr Marcel Stasierski

Fizjoterapeuta z 13 letnim stażem. Współwłaściciel jednego z ostrowskich centrów fizjoterapii. W praktyce fizjoterapeutycznej łączy techniki ortopedycznej terapii manualnej z technikami osteopatycznymi.

Małgorzata Piasecka-Mróz

Instruktor zajęć grupowych, trener personalny, trener przygotowania motorycznego.
Od 8 lat właściciel, menadżer i instruktor w klubie “Warsztat Formy” w Tychach.
Partner w firmie szkoleniowej Espresso fitness business solutions.

Sebastian Goszcz

Od 1997 roku zarządzający, jako menadżer i właściciel, klubami fitness w Polsce.
Założyciel firmy doradczo-szkoleniowej Espresso Fitness Business Solutions. Z jego wsparcia skorzystało ponad 160 klubów w Polsce.

Dariusz Nowicki

Z wykształcenia psycholog kliniczny i sportowy oraz trener II klasy taekwondo. Jako specjalista psychologii sportu i treningu mentalnego jest konsultantem zawodników kadry olimpijskiej w wielu dyscyplinach sportu, medalistów mistrzostw Europy, świata i Igrzysk Olimpijskich. Autor podręczników z zakresu psychologii oraz taekwondo wydawanych w Polsce i Stanach Zjednoczonych.

Bartosz Groffik

Prezes Polskiego Związku Trenerów Personalnych. Członek zespołu ds. kwalifikacji trenera personalnego. Członek Rady Sportu ESSA Sport, partner UNI Europa, EASE oraz EuropeActive. Wykładowca AWF we Wrocławiu. Trener przygotowania motorycznego.

-Poza powyższymi działaniami, będącymi reakcją na obecną bardzo trudną sytuację, dostrzegamy korzystne perspektywy dla rozwoju branży rekreacji ruchowej i branży sportowej w nadchodzących latach. Naszym celem jest wspomóc trenerów, instruktorów, menedżerów i właścicieli obiektów w jak najszybszym powrocie do dobrej sytuacji ekonomicznej. Wierzymy, że odzyskanie rentowności biznesowej podmiotów oraz pracowników naszej branży, dzięki odzyskaniu nieaktywnych klientów oraz pozyskaniu nowych grup odbiorców naszych usług, pozwoli na dalszy, zakłócony obecnie z powodu pandemii, rozwój tego sektora. W konsekwencji, zapewni wzrost świadomości oraz dobrych prozdrowotnych zachowań i nawyków obywateli, czyli zdrowsze i sprawniejsze społeczeństwo – czytamy w oświadczeniu pomysłodawców akcji.

Zapraszamy do udziału w wyjątkowym wydarzeniu.

Jeśli chcesz zobaczyć nagrania z pierwszego webinaru,
zarejestruj się, a otrzymasz link do wystąpień ekspertów
– LINK

Czytaj też Klient po COVID-19

Artykuł Bezpieczny powrót do treningu po COVID-19 pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.